Prof. dr hab. Eligiusz Rokicki urodził się w 1934 r. w Kraśniku. Dyplom lekarza weterynarii uzyskał w 1957 r. w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego (SGGW). W latach 1956–1999 pracował w Katedrze Zoohigieny SGGW, której przez 27 lat był kierownikiem. Był doktorem habilitowanym oraz profesorem zwyczajnym tytularnym w zakresie higieny zwierząt. Od 2000 r. kierował nowo utworzoną Katedrą Biologii Środowiska Zwierząt.

W latach 1973–1981 pełnił funkcję prodziekana, a w latach 1987–1990 – dziekana Wydziału Zootechnicznego SGGW. Przez siedem lat, począwszy od 1985 r., był sekretarzem Sekcji Zoohigieny PAN. Od 1983 r. pełnił funkcję przewodniczącego Sekcji Higieny Zwierząt i Środowiska Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych (PTNW), a od 1994 r. reprezentował polskich zoohigienistów w Międzynarodowym Towarzystwie Higieny Zwierząt.

Główny nurt badań naukowych Profesora dotyczył reakcji zwierząt na oddziaływanie abiotycznych czynników środowiska. Jego dorobek naukowy obejmuje 324 publikacje, w tym sześć podręczników i skryptów. Odbył dwuletni staż naukowy w Akademii Weterynaryjnej w Hanowerze jako stypendysta Fundacji Humboldta.

W 1998 r. otrzymał godność doktora honoris causa Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie. Został odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej. Uhonorowano go również m.in. Odznaką Honorową „Zasłużony Pracownik Rolnictwa” oraz Złotą Odznaką Honorową „Za Zasługi dla SGGW”.

Był cenionym dydaktykiem, wychowawcą wielu pokoleń młodzieży akademickiej.